Warunkiem realizacji inwestycji jest uzyskanie przez inwestora decyzji o ustaleniu lokalizacji. Decyzje w tych sprawach podejmują organy administracji państwowej, właściwe dla planowania przestrzennego. Kierują się one przy tym zarówno interesem ogólnospołecznym i gospodarczym, jak i warunkami, a przede wszystkim potrzebami danego regionu.

W zakresie problematyki programowania w skali regionu, co wiąże się z tzw. terenową koordynacją inwestycji, sprawowaną przez organy władzy terenowej, wchodzą m.in. takie zagadnienia: koncentracja sił wytwórczych w danym regionie, zapewnienie źródeł surowcowych oraz wykwalifikowanej siły roboczej, wpływ inwestycji na środowisko ludzkie, potrzeby w zakresie inwestycji towarzyszących (budownictwo komunalne, mieszkaniowe).

W celu osiągnięcia optymalnej struktury działowogałęzio- wej i technicznej inwestycji oraz wysokiej ich efektywności niezbędny jest zespół prac studialnych, stanowiących treść programowania inwestycyjnego.

Oprócz służb inwestycyjnych do aparatu inwestycyjnego w szerokim tego słowa znaczeniu należą biura projektów, przedsiębiorstwa wykonujące roboty budowlano-montażowe i usługi inwestycyjne, służby architektoniczno-budowlane, organy państwowego nadzoru budowlanego, a także odpowiednie komórki w jednostkach planowania gospodarczego. Istotne ogniwo w procesie inwestycyjnym stanowią również dostawcy różnych maszyn i urządzeń technicznych.

Podjęcie działalności inwestycyjnej wymaga wielu prac przygotowawczych, poprzedzających etap samej realizacji zamierzenia inwestycyjnego. Proces inwestycyjny obejmuje wszystkie czynności niezbędne do zrealizowania inwestycji i przekazania jej do eksploatacji. Cykl inwestycyjny, w którym wyodrębnia się kilka faz, obejmuje wiele rozmaitych czynności, wykonywanych przez odpowiednie jednostki.

Inwestycje rozwojowe w istniejących zakładach obejmują inwestycje o zakresie rzeczowym przekraczającym inwestycje odtworzeniowo-modernizacyjne, a polegające na rozbudowie lub generalnej modernizacji całego zakładu lub poszczególnych jego wydziałów, w tym również w zakresie produkcji pomocniczej i działalności usługowej .

- Z punktu widzenia struktury technicznej nakłady inwestycyjne dzieli się na:

- nakłady na roboty budowlane oraz na roboty związane z montażem maszyn i urządzeń,

- nakłady na maszyny, urządzenia, narzędzia i inwentarz,

- pozostałe nakłady.

Innym przejawem realizacji zasady kompleksowości w programowaniu i planowaniu działalności inwestycyjnej jest szeroko pojęta jej koordynacja, której najważniejszymi formami są:

Zlokalizowanie budowy poszczególnych obiektów nie może być dowolne. Jest ono podporządkowane ogólnym planom zagospodarowania przestrzennego.

- koordynacja terenowa, wykonywana przez organy państwowe administracji terenowej,

Im dochód narodowy jest większy, tym więcej środków można przeznaczyć m,in. na inwestycje. uwzględnieniu problematyki wzrostu gospodarczego (zwłaszcza zatrudnienia i wydajności pracy),

- wyboru najlepszej lokalizacji inwestycji oraz prawidłowych, ekonomicznie uzasadnionych, rozwiązań technicznych projektowanych inwestycji, od czego zależy m.in. struktura nakładów inwestycyjnych oraz sposób wykonawstwa robót budowlanych i montażowych,

- sprawnej i terminowej realizacji inwestycji.

Jak już wspomniano, inwestycje stanowią główne źródło ogólnego tempa rozwoju gospodarczego , a także ustalenia właściwych proporcji między poszczególnymi działami i gałęziami gospodarki narodowej. Celem i treścią bowiem działalności inwestycyjnej jest przekształcenie nakładów gospodarczych w obiekty majątku trwałego, a więc stworzenie nowych lub powiększenie wartości istniejących środków pracy.

Strony