Najwyższym organem władzy państwowej jest Sejm. Do niego należy m.in. ustalanie głównych kierunków rozwoju gospodarki narodowej. W szczególności do głównych zadań Sejmu w zakresie spraw gospodarczych należy:

- uchwalanie ustaw zawierających podstawowe normy dotyczące działania oraz kierunki rozwoju gospodarczego, a także upoważnienia dla regulowania określonych spraw gospodarczych dla wszystkich szczebli administracji gospodarczej,

Klasyfikacja gospodarki narodowej ma na celu zapewnienie jednolitego grupowania jednostek w planach gospodarczych i badaniach statystycznych oraz umożliwia zachowanie porównywalności danych statystycznych.

Podstawowe narzędzia do kierowania gospodarką narodową zawiera system planowania i zarządzania gospodarczego. Układem działającym lub jednostką organizacyjną nazywać będziemy każdy 'podmiot działający, który jest uporządkowany zbiorem ludzi i rzeczy, przygotowanym do określonego rodzaju działania.

Przez gospodarkę narodową rozumie się całość działalności gospodarczej prowadzonej w ramach danego kraju i ściśle uzależnionej od struktury tej gospodarki. Składa się na nią działalność gospodarcza (gospodarka) w sferze produkcji, obiegu, podziału i konsumpcji, a także wszelka działalność w pozostałych dziedzinach życia gospodarczego.

Pojęciem dochodu narodowego posługujemy się w odniesieniu do całej gospodarki narodowej. Natomiast w stosunku do niższych szczebli gospodarki narodowej używamy pojęcia produkcji czystej. Oblicza się ją w ten sposób, że od produkcji globalnej poszczególnych zakładów odejmuje się ogólną sumę kosztów materialnych poniesionych przez nie w ciągu roku, a więc całą wartość przeniesioną.

Sumę wartości (w wyrażeniu pieniężnym ) wszystkich dóbr materialnych (produkcyjnych i konsumpcyjnych) wytworzonych w gospodarce narodowej w ciągu jednego roku nazywamy produktem globalnym. Wielkość produktu globalnego liczy się na ogół metodą zakładową, a więc przez dodawanie produkcji globalnej poszczególnych zakładów (jednostek gospodarczych) .

Środki pracy, a zwłaszcza narzędzia pracy, którymi posługują się w procesie produkcji ludzie, łącznie z ich kwalifikacjami i umiejętnościami produkcyjnymi stanowią siły wytwórcze społeczeństwa. Ponieważ proces produkcji ma charakter społeczny, taki sam charakter mają siły wytwórcze - są one społecznymi siłami wytwórczymi.

Przedmiotami pracy nazywamy materię, na którą człowiek oddziałuje w procesie produkcji za pomocą narzędzi pracy. Podstawowymi przedmiotami pracy są: ziemia, węgiel, rudy, woda.

Praca stanowi wydatkowanie siły roboczej w określonej, użytecznej formie. Praca ludzka występuje w najrozmaitszych, jakościowo różnych, konkretnych formach. Istnieją różne rodzaje pracy: praca murarza, tokarza, szewca, krawca itp, różnią się one od siebie zarówno pod względem metod, jak i osiąganych rezultatów.

Produkcja stanowi celową i świadomą działalność człowieka, polegającą na przekształceniu dostarczanych przez przyrodę bogactw na dobra zaspokajające potrzeby ludzkie. Na przykład z rudy żelaza otrzymujemy w drodze przerobu (procesu produkcyjnego) surówkę, stal, a następnie różne wyroby gotowe. Z wełny otrzymujemy przędzę, tkaniny i wreszcie gotowe ubrania.

Strony