Obejmuje się nim wszelkie wyrażone w formie liczbowej informacje ekonomiczne, a więc także liczby bezwzględne, wyrażające wielkości konkretne (absolutne) albo przeciętne (średnie) danego zjawiska, liczby względne, współczynniki wyrażające zależności (relacje) ekonomiczne, występujące między zjawiskami itp.

Punktem wyjścia do analizy są oczywiście plany określające zadania przedsiębiorstwa. Podstawowym źródłem danych, ujmowanych w sprawozdawczości statystycznej, jest ewidencja księgowa (rachunkowość) . Czynności analityczne w zakresie danych liczbowych polegają na odpowiednim ich doborze i na opracowaniu w taki sposób, aby prawidłowo naświetlały zjawiska gospodarcze, zachodzące w przedsiębiorstwie.

Ogólne zasady przeprowadzania rocznych analiz ekonomicznych zostały ustalone w uchwale nr 5 Rady Ministrów z dnia 11 stycznia 1973 r. w sprawie rocznych analiz ekonomicznych oraz kompleksowych ocen działalności jednostek gospodarczych („Monitor Polski” nr 2 z 1973 r., poz. 8). W wykonaniu cytowanej uchwały Komisja Planowania przy Radzie Ministrów i Ministerstwo Finansów, w porozumieniu z Głównym Urzędem Statystycznym, wydały następujące materiały pomocnicze:

- wykonanie zadań produkcyjnych,

- efektywność zastosowanych (zaangażowanych) czynników produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem pracy żywej oraz środków pracy,

- sprawność organizacji przedsiębiorstwa oraz efektywność metod zarządzania,

- wyniki ekonomiczno-finansowe działalności gospodarczej,

- stan majątkowy, sytuacja finansowa oraz zdolność płatnicza przedsiębiorstwa.

Finansowa część planu przedsiębiorstwa powinna być powiązana ściśle z pozostałymi częściami planu techniczno-ekonomicznego i obejmuje następujące dziedziny gospodarki finansowej przedsiębiorstwa:

- wyposażenie w środki gospodarcze, ze szczególnym uwzględnieniem gospodarki zapasami,

- ustalenie planowanego wyniku finansowego, podział zysku i zapewnienie powiązań z budżetem,

- określenie funduszów własnych,

Plan kosztów ujmuje nakłady niezbędne dla wykonania ustalonych w planie zadań produkcyjnych. Powinien on uwzględniać wszelkie możliwości zastosowania najbardziej racjonalnych i efektywnych metod produkcji i warunków działalności przedsiębiorstwa. W planowaniu kosztów powinna się przejawiać najszerzej pojęta zasada oszczędzania, obejmująca oszczędzanie pracy ludzkiej, materiałów, maszyn itp. Możliwości obniżenia kosztów istnieją w zakresie wszystkich elementów kosztów. -

Składową część planu inwestycyjnego stanowią spisy (wykazy) zadań nowo.rozpoczynanych. Sporządza się je dla inwestycji polegających na budownictwie inwestycyjnym. Spisy te zawierają m. in. następujące informacje:

- nazwę i lokalizację zadania inwestycyjnego (miejscowość, powiat, województwo),

- charakterystykę inwestycji: - modernizacja, - rozbudowa, - nowa budowa,

- termin zatwierdzenia założeń techniczno-ekonomicznych,

Poprawne opracowanie projektu planu remontów wymaga uprzedniego przygotowania odpowiednich materiałów analitycznych, a przede wszystkim:

- zestawienia rzeczowych potrzeb remontowych, ustalonych na podstawie stanu technicznego obiektów przewidzianych do remontu, z uwzględnieniem normatywów wynikających z przepisów o systemie remontów planowo zapobiegawczych,

Przy ustalaniu zużycia materiałów na cele produkcji podstawowej najdokładniejsze wyniki można osiągnąć przyjmując za podstawę dane dokumentacji projektowo-kosztorysowej budowanych obiektów i harmonogramy robót. Dokumentacja ta zawiera bowiem wykaz podstawowych materiałów niezbędnych do wykonania robót, a kolejność robót wynikająca z harmonogramów umożliwia odpowiednie rozłożenie zapotrzebowania na materiały w czasie.

- bieżących - odbywa się w ścisłym powiązaniu z planem zaopatrzenia, planem obrotów materiałowych i planem kosztów (zużycia) oraz harmonogramem dostaw do określenia zapasu bieżącego wykorzystuje się normy zapasów. Planowanie zaopatrzenia materiałowego trzeba prowadzić posługując się zasadami ustalania norm zapasów materiałowych.

- sezonowych - opiera się na harmonogramach dostaw i zużycia tych materiałów,

Strony