Analiza powinna doprowadzić do ustalenia, w jakiej mierze każdy z wymienionych czynników wpływa na występujące odchylenia oraz określić ich charakter.

Istotne jest przy tym zbadanie kosztów jednostkowych i rozliczeń wybranych budów {rodzajów budownictwa) oraz wyrobów albo usług produkcji pomocniczej z uwzględnieniem wpływu poszczególnych czynników działających na wysokość kosztów ogółem oraz struktury poszczególnych składników.

Analiza organizacji przedsiębiorstwa oraz metod zarządzania polega na badaniu jego struktury organizacyjnej oraz prawidłowości powiązań poszczególnych komórek z punktu widzenia:

- możliwości sprawnego funkcjonowania całego układu produkcyjnego oraz należytego rozgraniczenia odpowiedzialności poszczególnych jego ogniw (podukładów), ’

- aparatu zarządzania i kierowania przedsiębiorstwem,

Badania w zakresie zapasów materiałowych prowadzi się zazwyczaj dwoma sposobami: w wyrażeniu wartościowym, obejmującym całość zapasów i zużycia ten sposób daje ogólny pogląu i pozwala porównać np. stan z planem i okresem poprzednim oraz pozwala wysunąć pewne ogólniejsze wnioski. Jednakże na podstawie. globalnych wielkości nie można wysunąć konkretnych środków organizacyjnych i ekonomicznych.

Obliczone współczynniki orientują o kierunkach zmian - korzystnych lub niekorzystnych. I tak, wzrost współczynnika produktywności w porównaniu z planem i poprzednimi okresami oznacza lepsze wykorzystanie środków produkcji.

Określenie optymalnego stanu środków produkcji na każdy określony moment, np. dzień jest w praktyce bardzo utrudnione, a nawet wręcz niemożliwe, jeśli chodzi o szerszy zasięg podmiotowy . Przede wszystkim z powodu ustawicznie zmieniających się warunków produkcji: technicznych, organizacyjnych itp. Nade wszystko odgrywają rolę zmieniające się proporcje w zakresie czynników produkcji.

Z kolei przedłużona eksploatacja obiektu ponad okres wyznaczony przy ustalaniu stawki amortyzacyjnej zmniejsza koszty produkcji o wartość amortyzacji tych obiektów, co ma korzystny wpływ na wynik finansowy.

Z włączania amortyzacji do kosztów własnych produkcji wynika, że im większa jest produkcja, którą uzyskuje się przy użyciu danego środka trwałego (zestawu środków trwałych), tym niższa jest kwota amortyzacji, która obciąża koszt własny jednostki produktu.

Inaczej mówiąc, w związku z rozwojem nowych technologii i organizacji procesów produkcyjnych, a także w związku z koniecznością nie tylko wzbogacania asortymentów produkcji, lecz również ciągłego doskonalenia jej jakości, estetyki itp., niezbędne jest uzbrajanie pracy żywej w coraz doskonalsze i bardziej skomplikowane maszyny i urządzenia techniczne, jako skutek strategii intensywnego rozwoju gospodarki.

Z trwałego na jednostkę zatrudnionej w produkcji pracy żywej relacja ta obrazuje również przeciętne wyposażenie pracy żywej w środki pracy stop sunek - oznacza przeciętną wielkość produkcji na jednostkę zatrudnionej

P w produkcji pracy żywej, czyli wydajność pracy żywej stosunek - oznacza przeciętną wielkość produkcji na jednostkę majątku trwałego, czyli jego produktywność odwrotność tej relacji wyraża kapitalochłonność produkcji.

Gospodarkę funduszem płac trzeba oceniać w powiązaniu z polityką zatrudnienia, polityką płac, wzrostem wydajności pracy itp. W szczególności chodzi o ustalenie, jakie były przyczyny przyrostu średniej płacy i w jakim związku pozostaje ona z przyrostem wydajności pracy, jakie i dlaczego występowały trudności w gospodarce płacami i jaki wywarło to wpływ na ruch zatrudnienia (płynność kadr)? Czy i dlaczego nastąpiło przekroczenie planowanego funduszu płac? Jak gospodarowano funduszem bezosobowym?

Strony