Transport w budownictwie polega na przemieszczaniu wszelkiego rodzaju materiałów i elementów budowlanych, przeznaczonych do wbudowania we wznoszony obiekt, oraz ziemi wydobywanej z wykopów. Również przemieszczanie maszyn i urządzeń oraz pracowników zalicza się do transportu budowlanego.

Harmonogram materiałów przedstawia planowane ich zużycie, dostawy i zapas w czasie trwania budowy. Podstawą opracowania tego harmonogramu jest ogólny harmonogram budowy. Harmonogram materiałów wykonuje się tylko dla materiałów podstawowych jak cegła, cement, żwir itp. Aby otrzymać przebieg projektowanego zużycia materiałów, należy dzienną ilość robót (produkcję dzienną) pomnożyć przez normę zużycia materiałów na jednostkę produkcji. Harmonogram materiałów składa się z trzech wykresów:

Na rysunku 16-7 przedstawiono wycinek ogólnego harmonogramu budowy. Część analityczna zawiera dziesięć rubryk. Opisując poszczególne roboty w rubryce 2, należy przestrzegać kolejności, w jakiej roboty te następują w procesie technologicznym. Rubryki 3-5 nie wymagają objaśnień. W rubryce 6 podajemy przyjęte średnie wydajności dzienne robotnika lub zespołu. W rubryce 7 wpisujemy potrzebną liczbę robotnikozmian.

W odróżnieniu od harmonogramu dyrektywnego, który ujmował całość przedsięwzięcia inwestycyjnego, harmonogram ogólny dotyczy konkretnego zadania inwestycyjnego.

Podstawową częścią organizacji i technologii budowy jest harmonogram dyrektywny. Daje on ogólny pogląd na przebieg realizacji inwestycji nie wykazując przy tym szeregu szczegółów, które występują dopiero w harmonogramach opracowanych bardziej szczegółowo, wykonywanych zazwyczaj w ramach projektów organizacji robót.

Harmonogramem budowlanym nazywamy opracowanie ilustrujące planowy przebieg realizacji budowy. Jego celem jest wzajemne uzgodnienie współzależnych elementów organizacji robót oraz przedstawienie ich przebiegów lub powiązań zależnie od czasu, ilości, rodzaju i miejsca wykonywania.

Celem etapowania inwestycji jest uzyskanie optymalnych efektów ekonomicznych, wynikających z oddania do użytku części danej inwestycji, podczas gdy pozostała jej część jest nadal realizowana. Na przykład dotyczyć to może oddania do użytku części zakładu przemysłowego, w której może odbywać się produkcja (oddanie do użytku kompleksu rozruchowego).

Tedretycznie zaprojektowanie czasu trwania budowy (pełnego cyklu produkcyjnego) jest możliwe za pomocą sumowania czasów trwania robót prowadzących (prowadzących cykli asortymentowych). Przyjmujemy, że cykle robót prowadzących dzieli się na stałe i zmienne. Do cykli stałych zaliczamy:

- 1) czas niezbędny do przygotowania i zagospodarowania placu budowy - przyjmuje się 15 dni,

- 2) czas wykonania wykopów - przyjmuje się 15 dni,

Wiemy, że wykonanie budynku składa się z szeregu budowlanych procesów produkcyjnych, obejmujących różne rodzaje robót budowdano-montażow-ych. Stąd długość cyklu produkcyjnego zależy od czasu trwania procesów roboczych wchodzących w jego skład. W każdym jednak wypadku można wyodrębnić jeden rodzaj robót, które decydują o tempie wykonywania pozostałych. Będą to roboty najbardziej skomplikowane pod względem technologicznym, lub najbardziej pracochłonne.

Jak już poprzednio wyjaśniono, podstawą projektowania organizacji budowy i robót są poszczególne części dokumentacji technicznej inwestycji. Toteż od postępu prac nad nimi uzależnia się postęp pracy nad projektem organizacji budowy i robót. Projektowanie organizacji budowy i robót może się odbywać najwyżej równolegle, a nawet z pewnym opóźnieniem, w stosunku do pozostałych części opracowań dokumentacyjnych.

Strony