W uprzemysłowionym budownictwie mieszkaniowym a więc głównie w budownictwie wielkoblokowym i wielkopłytowym, stosowany bywa zazwyczaj kompleksowy system organizacji montażu w odniesieniu do poszczególnych działek montażowych.

Jednym z zasadniczych warunków sprawnego przebiegu wykonawstwa w budownictwie uprzemysłowionym jest system pracy brygad kompleksowych. Wynika to z powiązania poszczególnych czynności oraz ich wzajemnego uzależnienia. Ten system pracy powoduje wspólne zainteresowanie ekonomiczne, co dodatkowa wypływa na dobre zharmonizowanie prac, unikanie przestojów i właściwe wykorzystanie sprzętu. Ważne jest, aby w skład brygady kompleksowej wchodzili również operatorzy.

Niezależnie od wyżej podanych metod organizacji montażu mogą mieć zastosowanie również metody specjalne, polegające na zmontowaniu całej konstrukcji (lub głównie jej części) na terenie budowy, a następnie ustawieniu tak zmontowanej konstrukcji na miejscu przewidzianym w projekcie. Specjalne metody montażu mają przeważnie zastosowanie do tego typu obiektów, jak np. zbiorniki, maszty, przęsła mostu itp.

Uprzemysłowienie budownictwa polega na przeniesieniu jak największej liczby procesów budowlanych z przyobiektowego placu budowy do zakładów produkcji pomocniczej w tych warunkach plac budowy zostaje przekształcony na plac montażu dostarczanych elementów.

Przy stosowaniu metody pracy równomiernej w robotach żelbetowych istotne znaczenie ma możność racjonalnego gospodarowania deskowaniem. Liczbę obrotów deskowań określa się graficznie lub analitycznie.

W związku z tym budynek o konstrukcji żelbetowej ze stropami gęstożebrowymi należy podzielić co najmniej na sześć działek. Cechą charakterystyczną wykonywania konstrukcji żelbetowej jest długa przerwa technologiczna, wynikająca z konieczności zachowania konstrukcji w deskowaniu przez okres niezbędny do stwardnienia betonu.

Ogólny czas betonowania konstrukcji (zgodnie z poznanymi wzorami dla pracy równomiernej) licząc od dnia jej zadeskcwa- nia oblicza się ze wzoru:

Na rys. 19-10, 19-11 i 19-12 podano schematy organizacyjne wykonywania monolitycznych konstrukcji betonowych i żelbe- towych. Przedstawione schematy (wg propozycji JMB) przewidują stosowanie nowoczesnego sprzętu i metod. nio z mieszalnika betonowni mieszanka betonowa podawana jest do pojemnika przenoszonego żurawiem.

Metoda wykonania robót powinna podać sposób i środki, ja kich należy użyć do transportu masy betonowej od miejsc wytwarzania do miejsc ułożenia jej w konstrukcji. Do transportu masy betonowej mogą być używane zarow.no proste środki transportowe, np. taczki, wózki dwukołowe (tzw. „japonki”) jak i maszyny oraz sprzęt transportowy, np. żurawie, wyciągi przyścienne oraz specjalne pompy do betonu i przenośniki pneumatyczne.

Planowany czas wykonania pracy wymaga odpowiedniej organizacji budowy, doboru właściwych środków i odpowiedniej wydajności maszyn, wyznaczających tempo wykonania robót. Podstawowym czynnikiem w racjonalnie opracowanej metodzie wykonywania robót betoniarskich jest zastosowanie właściwego rodzaju konstrukcji deskowania oraz rusztowania.

Szerokie rozpowszechnienie betonowych i żelbetowych konstrukcji monolitycznych tłumaczy się zarówno ich szczególnymi cechami, np. łatwością dowolnego formowania kształtu, możliwością stosowania nowych rozwiązań technologicznych (np. deskowania ślizgowe, przestrzenne i przestawne) oraz nowych rozwiązań konstrukcyjnych (sprężanie betonu). Stosowanie monolitycznych konstrukcji betonowych i żelbetonowych pozwala na uniknięcie nakładów związanych z budową zaplecza dla prefa- brykacji.

Strony