Konieczne więc są dokładne i sprawdzone ustalenia: stanu struktury i dynamiki zatrudnienia jakie i jak duże były przyczyny zmian w zatrudnieniu, rozmieszczeniu i strukturze zawodowej załogi (w tym inżynierów i techników oraz robotników zamiejscowych), jak zmiany te wiązały się ze zmianami w wielkości produkcji jaki był stopień płynności kadr i jakie środki zaradcze przedsięwzięto dla jej zahamowania, jakie zmiany nastąpiły w przeciętnych kwalifikacjach załogi (np.

Gospodarowanie czynnikiem ludzkim i funduszem płac jest bardzo trudnym zadaniem (czynniki te ściśle wiążą się z wykonaniem zadań produkcyjnych). Toteż jednym z podstawowych warunków wysokiej efektywności działalności każdego z podukładów i całego układu (przedsiębiorstwa) jest prawidłowa polityka zatrudnienia, sprzyjająca prawidłowej i terminowej realizacji zadań produkcyjnych.

W dalszym ciągu należy zbadać zgodność asortymentów produkcji z warunkami sprecyzowanymi w umowach oraz terminowość oddawania inwestycji (robót) do użytku. Trzeba także wskazać, jakie czynniki i dlaczego wywarły istotny wpływ na zmiany jakości produkcji (poprawa jakości lub jej pogorszenie), na konieczność robót poprawkowych itp. przedsiębiorstwo produkcyjnych środków trwałych (np. 100 min zł) otrzymamy:

Udział zatrudnienia w przyroście produkcji uzyskuje się przez podzielenie wskaźnika wzrostu zatrudnienia przez wskaźnik wzrostu produkcji. A zatem przyjmując: wzrost produkcji - 8,2% wzrost zatrudnienia - 4,4% otrzymamy:

Posługując się tak zwaną „metodą reszty”, wydajność pracy obliczamy jako różnicę między liczbą 100, a liczbą określającą udział wzrostu zatrudnienia w przyroście produkcji. W naszym (uproszczonym) przykładzie różnica ta wyniesie:

Produkcję czystą oblicza się przez odjęcie od produkcji globalnej kosztów materialnych i amortyzacji. Produkcja czysta brutto jest to wartość produkcji czystej z dodaniem amortyzacji.

Produkcja globalna jest to suma wartości produkcji i usług zmniejszona o wartość wyrobów produkcji pomocniczej i usług produkcyjnych zużytych na potrzeby własne (sprzedaż wewnętrzna) oraz o wartość zużycia tymczasowych budynków i urządzeń placu budowy, tzw. tymczasowego zaplecza - finansowanych ze środków obrotowych przedsiębiorstwa. Produkcja i usługi ogółem, określane również jako obrót globalny (produkcyjny) przedsiębiorstwa budowlano-montażowego, obejmują:

Różne są stosowane metody ustalania tempa produkcji w przedsiębiorstwie. Metoda ogólna polega na porównaniu wartości obiektów oddanych w analizowanym okresie (zazwyczaj roku) do eksploatacji (użytkowania) z wartością wykonanej w tym samym okresie produkcji budowlano-montażowej.

Analiza wykonania zadań w zakresie produkcji (usług) stanowi punkt wyjścia w pracach analitycznych związanych z oceną działalności gospodarczej przedsiębiorstwa. Stąd prace w zakresie analizy produkcji - poza ustaleniem i porównaniem z planem produkcji w ujęciu wartościowym - powinny się koncentrować na takich zagadnieniach, jak:

Opisana metoda jest bardzo pracochłonna, ponieważ trzeba analizować wszystkie czynniki (niezależnie od tego, jaki był ich wpływ na wyniki ostateczne). Jej zaletą jest między innymi to, że badający nie zna ostatecznego wyniku, który będzie znany dopiero po zakończeniu pracy, nie może więc ustosunkować się do poszczególnych zjawisk tendencyjnie.

W zależności od sposobu realizacji badań dzieli się analizę na funkcjonalną i kompleksową.

Strony