Plan kosztów ujmuje nakłady niezbędne dla wykonania ustalonych w planie zadań produkcyjnych. Powinien on uwzględniać wszelkie możliwości zastosowania najbardziej racjonalnych i efektywnych metod produkcji i warunków działalności przedsiębiorstwa. W planowaniu kosztów powinna się przejawiać najszerzej pojęta zasada oszczędzania, obejmująca oszczędzanie pracy ludzkiej, materiałów, maszyn itp. Możliwości obniżenia kosztów istnieją w zakresie wszystkich elementów kosztów. -

Składową część planu inwestycyjnego stanowią spisy (wykazy) zadań nowo.rozpoczynanych. Sporządza się je dla inwestycji polegających na budownictwie inwestycyjnym. Spisy te zawierają m. in. następujące informacje:

- nazwę i lokalizację zadania inwestycyjnego (miejscowość, powiat, województwo),

- charakterystykę inwestycji: - modernizacja, - rozbudowa, - nowa budowa,

- termin zatwierdzenia założeń techniczno-ekonomicznych,

Poprawne opracowanie projektu planu remontów wymaga uprzedniego przygotowania odpowiednich materiałów analitycznych, a przede wszystkim:

- zestawienia rzeczowych potrzeb remontowych, ustalonych na podstawie stanu technicznego obiektów przewidzianych do remontu, z uwzględnieniem normatywów wynikających z przepisów o systemie remontów planowo zapobiegawczych,

Przy ustalaniu zużycia materiałów na cele produkcji podstawowej najdokładniejsze wyniki można osiągnąć przyjmując za podstawę dane dokumentacji projektowo-kosztorysowej budowanych obiektów i harmonogramy robót. Dokumentacja ta zawiera bowiem wykaz podstawowych materiałów niezbędnych do wykonania robót, a kolejność robót wynikająca z harmonogramów umożliwia odpowiednie rozłożenie zapotrzebowania na materiały w czasie.

- bieżących - odbywa się w ścisłym powiązaniu z planem zaopatrzenia, planem obrotów materiałowych i planem kosztów (zużycia) oraz harmonogramem dostaw do określenia zapasu bieżącego wykorzystuje się normy zapasów. Planowanie zaopatrzenia materiałowego trzeba prowadzić posługując się zasadami ustalania norm zapasów materiałowych.

- sezonowych - opiera się na harmonogramach dostaw i zużycia tych materiałów,

W dziedzinie planowania zapasów i zaopatrzenia materiałowego dwa zagadnienia mają podstawowe znaczenie:

- utrzymywanie zapasów w rozmiarach niezbędnych dla niezakłóconego toku produkcji, a przy tym w racjonalnych granicach, czego bezpośrednim efektem jest możliwość wykorzystania wszelkich rezerw w tym zakresie do wykonania szerszego programu produkcyjnego w tej samej lub innej jednostce gospodarczej i tym samym pomnożenie produktu społecznego i dochodu narodowego,

Po ustaleniu wielkości i struktury zatrudnienia można przystąpić do sporządzenia planu funduszu płac. W tym celu trzeba najpierw ustalić średnią płacę godzinową poszczególnych kategorii robotników różnych grup lub średnią płacę roczną.

Opracowanie tej części planu wiąże się ściśle zarówno z planowaniem produkcji, jak i danymi w zakresie postępu technicznego, doskonalenia technologii produkcji i organizacji pracy. Bowiem podstawowym założeniem polityki gospodarczej jest zrealizowanie zadań produkcyjnych przy najmniejszych nakładach pracy żywej.

Najważniejszą częścią składową planu techniczno-ekonomicznego jest plan produkcji, któremu należy poświęcić najwięcej uwagi. Chodzi bowiem o produkcję mającą coraz lepiej i wszechstronniej zaspokajać potrzeby społeczne.

Plan techniczno-ekonomiczny przedsiębiorstwa budowlanego składa się z następujących, podstawowych planów cząsteczkowych (odcinkowych):

- planu produkcji,

- planu zatrudnienia i funduszu płac,

- planu zaopatrzenia w maszyny i środki transportu,

- planu zaopatrzenia materiałowego,

- planu nakładów na inwestycje i remonty,

- planu kosztów,

- planu finansowego.

Strony